Ferihan Karasu

AH NARİN

“Yeryüzünde tek bir çocuk bile acı çekiyorsa Tanrı yoktur” 
Dostoyevski

Bu hafta yazımı isyan içinde yazdım, ama her cümlesinde vazgeçilmezim umut saklıydı.
Tarikat ellerinde tacize uğrayan çocuklar,
Aladağda diri diri yanan yurt öğrencileri,
Bedenine yaşından çok mermi sığdıran çocuklar,
Çocukluğundan vurulan, öldürülen, kaybolan, faili meçhul çocuklar.

Yazımı göndermek için ekranı açtığımda,
Hançer tam kalbimin ortasına saplandı. Yüreğim kanadı, canım çok yandı, gözlerim karardı.
Dün yazdığım her şey anlamını yitirdi. 

Yaşar Kemal “Bu ülkede dört şey olmayacaksın. Kadın, çocuk, ağaç, sokak hayvanı” demişti.

Ormanlar kahpe bir yandaşın eli ile yanarken,
Sokak hayvanlarının katli fermanı, devlet eli ile tescillenirken,
Kadın katilleri adeta toplumun bir kısımı tarafından kutsanırken, adaletin iyi halden sokaklar yeniden başıboş bırakırken,
Ah çocuklar ah çocuklar, tacize uğrayan, kaybolan, öldürülen, isimleri unutulan, istatiklerde sayı olarak kalan çocuklar.

NARİN’IN CANSIZ BEDENİ BULUNDU
NARİN 19 gündür 20 haneli, bir avuç köyde bulunamamıştı.

Bir köy sustu, konuşması gerekenler sustu.
Yetkililer yayın yasağı istedi.
Bu ülkenin vicdanlı insanları “çocuklar uyurken susulur, ölürken susulmaz” dercesine paylaşım yaptılar. NARİN’in umut dolu, gülen güzel fotoğrafların paylaşarak yüreğimize, beynimize kazıdılar.
Her geçen gün umutlarımız azalsada, umut hep vardır.

NARİN 8 yaşında, 20 haneli bir köyde, 19 gündür kayıptı. NARİN sayılardan uzak bir çocuktu.
NARİN bu çürümüşlüğün içinde karanlığa inat bir umuttu.

Üzgünüm NARİN, senide diğer çocuklar gibi koruyamadık. Üzgünüm.

Öyle bir ağlasam,
Öyle bir ağlasam ki çocuklar
Size hiç gözyaşı kalmasa.

Öyle bir aç kalsam,
Öyle bir aç kalsam ki çocuklar
Size hiç açlık kalmasa.

Öyle bir ölsem,
Öyle bir ölsem ki çocuklar
Size hiç ölüm kalmasa…

“Aziz Nesin”

Ferihan Karasu
08.09.2024
Ferihankarasu@hotmail.com